Aktuelnosti iz džemata
O džematu
Džemat u Mainzu osnovan je 1991. godine, sa dolaskom talasa izbjeglica protjeranih agresijom Srbije i Hrvatske na Bosnu i Hercegovinu. Za datum osnivanja džemata uzima se 17.11.1991. godine, kada je u prostorijama Turske zajednice u Mainzu organizovan prvi mevlud za muslimane sa područja bivše Jugoslavije, na kome je donijeta odluka da se uspostavi džemat i angažuje imam. Ubrzo je održana i džematska skupština na kojoj je usvojen statut zajednice, izabran džematski odbor na čijem čelu je bio hadžija Sabit Hadžipašić, a uloga prvog imama pripala je Halil ef. Makiću, svršeniku Gazi Husrev-begove medrese u Sarajevu.
Džemat je registrovan pod imenom „Islamska zajednica muslimana iz bivše Jugoslavije“. Nakon toga je iznajmljen prvi prostor za potrebe džemata. Prva adresa bila je u Obere Austraße u industrijskoj zoni grada Mainza.
Kako je raslo članstvo i aktivnosti džemata, iznajmljeni prostor pokazao se nedovoljnim da zadovolji potrebe zajednice. Odgovorni su bili primorani iznajmiti veći prostor. Paralelno sa prelaskom u nove prostorije došlo je i do smjene imama, jer je Halil ef. otišao na studije. Na njegovo mjesto postavljen je Dževdet ef. Mujović, također svršenik Gazi Husrev-begove medrese. Nove prostorije nalazile su se u ulici Floßhafen, nedaleko od prethodnih.
Nakon što su prostorije bile uređene za potrebe džemata, od nadležnih organa grada Mainza stigla je zabrana okupljanja zbog moguće tehničke opasnosti izazvane radom firme iz neposredne blizine. Džemat se tada našao pred novim izazovom – pronalaskom novih prostorija.
Od 1994. godine džemat je nastavio funkcionisati u novoiznajmljenom prostoru u ulici Zwerchallee (na drugom spratu današnje firme Köbig-Fliesen). U tom periodu došlo je i do smjene imama – umjesto Dževdet ef. Mujovića na mjesto imama dolazi Bekir ef. Šuško, svršenik Fakulteta islamskih nauka u Alžiru. Izabran je i novi džematski odbor na čijem čelu je bio rahm. Dželil Karadžić. U tom periodu promijenjen je i naziv zajednice u „Islamski kulturni centar Bošnjaka u Mainzu“.
Nakon nekoliko godina djelovanja, a zbog odliva članstva (odlazak u treće zemlje i povratak u domovinu), džemat se suočio sa finansijskim problemima i izmirivanjem stalnih obaveza. Zbog toga je donijeta odluka da se potraže nove, manje prostorije kako bi zajednica opstala. Na vanrednoj skupštini prijavio se i određeni broj članova džemata sa „vanrednim doprinosom“ u vidu mjesečne članarine od 100 DM, među kojima je bilo i imama koji nisu bili članovi zajednice. To je u velikoj mjeri doprinijelo finansijskoj stabilnosti i opstanku džemata.
Džematski odbor je, u dogovoru sa turskom zajednicom „Milli Görüş“, iznajmio manji prostor u ulici Im Gewerbegebiet, Mombach. Sjedište džemata se od kraja 1998. godine nalazilo na toj adresi. U međuvremenu se zajednica stabilizovala, a pojavila se i prilika za većim prostorom. Na džematskoj skupštini donesena je odluka da se ta prilika iskoristi, pa je od 2000. godine adresa džemata bila Canisiustraße 21, Gonsenheim. Vlasnik tog prostora bila je turska zajednica „VIKZ“, a prostor je ranije bio kasarna američke vojske. Džemat je dobio priliku da prostor prilagodi svojim potrebama. Dogovoreno je da se adresa džemata ne mijenja, osim u slučaju kupovine ili izgradnje vlastitih prostorija.
U džematu su se razvile različite aktivnosti i povećalo članstvo. Promijenilo se nekoliko džematskih odbora, a zajednica se kontinuirano razvijala. Došlo je i do smjene imama – Halil ef. Makić ponovo je preuzeo dužnost od Bekir ef. Šuške.
Od 2009. godine u džematu se počinje intenzivnije razgovarati o kupovini objekta, a prioritet se daje kupovini zemljišta za izgradnju vlastitog centra. To je i realizovano 2010. godine, kada je džemat kupio plac u ulici Curiestraße 15, u Hechtsheimu. Nakon pripreme i pribavljanja potrebne dokumentacije, sve aktivnosti zajednice usmjerene su ka izgradnji centra. U tu svrhu osnovan je i građevinski odbor. Džemat se počeo više angažovati i na društveno-političkom polju, uspostavljajući intenzivnije kontakte sa gradskom upravom.
Džemat je bio jedan od osnivača udruženja muslimanskih zajednica u pokrajini Rheinland-Pfalz (Schura RLP), čiji je i danas član. Također se priključio i zajednici muslimana grada Mainza (AKMM – Arbeitskreis Mainzer Muslime).
Godine 2013. svečano je postavljen kamen temeljac za izgradnju Islamskog kulturnog centra. Na ceremoniji su prisustvovali visoki politički i vjerski zvaničnici iz Bosne, Sandžaka, grada Mainza i pokrajine RLP.
Godine 2016. džemat Mainz konačno se preselio na današnju adresu, Curiestraße 15.
Dana 15.09.2019. godine prostorije su zvanično otvorene svečanosti na kojoj su prisustvovali najviši vjerski i politički zvaničnici. Prostorije džemata su simbolično uvakufljene pri Vakufskoj direkciji Bosne i Hercegovine.
Imam džemata Mainz - Makić Halil
Imam džemata Mainz Makić Halil je rođen 1. februara 1972. godine u selu Baćica, opština Tutin, od oca Selima i majke Zinete. Osnovno obrazovanje stekao je u rodnom mjestu, nakon čega je nastavio svoje školovanje u Gazi Husrev-begovoj medresi u Sarajevu, koju je završio 1991. godine.
Početkom 1992. godine dolazi u Saveznu Republiku Njemačku, gdje preuzima dužnost prvog imama novooformljenog džemata Mainz. Tu je službu obavljao od februara 1992. do septembra 1993. godine, dajući značajan doprinos u organizaciji vjerskog i zajedničkog života muslimana u ovom gradu.
Vođen željom za sticanjem višeg islamskog obrazovanja, 1993. godine odlazi na studije u Saudijsku Arabiju. Nakon dvogodišnjeg Instituta arapskog jezika u Rijadu, nastavlja studije na Islamskom univerzitetu u Medini, na odsjeku za fikh i usulul-fikh, gdje se zadržava do 1999. godine.
Po povratku u Njemačku, ponovo se uključuje u rad džemata Mainz, gdje uskoro postaje i odbornik.
Od 2000. do 2003. godine obavljao je dužnost imama u Štutgartu, da bi se od jula 2004. godine ponovo vratio u Mainz, gdje i danas s predanošću i ljubavlju služi svojoj zajednici.
Kroz dugogodišnji rad u islamskoj zajednici, poznat je po svojoj dosljednosti, učenosti i brizi za sve generacije vjernika. Njegov rad karakteriše blizina sa džematlijama, posvećenost prenošenju islamskih vrijednosti i jačanju zajedništva među muslimanima.
Oženjen je i otac četrnaestoro djece.